Şimdi gidiyorsun! Git…

Gidiyorsun!!
Yaşatacağınız şeylerin ne olduğunu bilmeden birisini köşede kıyıda bıraktığınız oldu mu hiç? Sonunun ne olacağını bilmeden, sadece ama sadece o anlık hislerinize kapılıp birinin umutlarıyla oynadığınız oldu mu? YA DA bu dediklerimi size yaşatan biri? Ortak yönümüz olmalı? Mutlaka bir yerde yaşamış olmalıyız/olmalısınız? Hayata küstüğümüz dakikalar… Alttaki şiir size bir şeyler anlatır mı bilmiyorum? Ama benim yüreğimi burktu. Garantisini veriyorum, sizi de bir yerlere götürecek…

şimdi gidiyorsun
git… 
oysa senden tek bir damla istemiştim
sana kocaman bir deniz sunmak için
şimdi gidiyorsun
git…
ne zaman başladı bu hikaye
anımsamak zor
gençtim
hazırda fırtınalarım vardı
dörtnala sevdalarım
komazdı öyle üç-beş nöbetleri
geceler içimi acıtmazdı böyle…

bir insan bu kadar eksilebilir mi ?

hatırlarsan sesine uyku kaçmış bir adam vardı
bu şehrin bir yerlerinde
düşler ormanının gece bekçisi derdin sen ona
gözlerinde gizledi o seni
sen bilmedin
o adam bendim
unuttun mu ?

bak sevdiğin adam gülmeyi bile unuttu
“seni” unutamadı

işin kolayına kaçmadım
uğruna ölmedim yani
uğruna ölünecek sandığım biri için yaşadım hep
sen bunu da bilmedin !
ben bir bakışına bin anlam yükledim
sen aşka kestirmeden gittin

bir hayatın özetini bırakıp avuçlarıma
şimdi gidiyorsun
git…

bana karanlığın ne demek olduğunu öğretmeden
bütün ışıklarımı söndürüyorsun
bu cehennem cinayetlerini işliyorsun
sonra bunlara intihar süsü veriyorsun
yazıklar olsun…
yazıklar olsun…!!
susuyorsun
susuyorsun
susacaklarım bitmiyor

uzun lafın kısası olmaz
anlatacağım çok şey var
hoyrat bir rüzgar gibi geldin
aklımı ve hayatımı dağıttın..!!

şimdi gidiyorsun
git…

daha ayrılığa bile çarpmadan
aşk bizden döndü…
bir yılan gibi soktun koynuma kimsesiz geceleri
artık ölüm sana dokunamamaktan kötü değil
ama sana dokunmak da yasak bana
göz çukurlarımdaki karanlık bunu anlatır
sen var ya sen
allah kahretsin!

yani şimdi ;
gözleri sana benzeyen bir kızım olmayacak mı..?
yani şimdi başkaları mı sevecek seni ?
başkaları mı tutacak ellerini ?

şimdi gidiyorsun
git…

Kimseyi bırakmayın! Hele ki HAKETMEDIĞINI “inandığınız” şeylere, kişilere. İNANMAK kelimesini tırnak içine almamın tek nedeni aslında hayatın en önemli tiyosu olması. Dün de bir telefon konuşmam da bunu dedim : Her şeyi yapın! Karşınızdaki size en büyük terbiyesizliği yapsa bile her şeyi yapın! Bilin ki üzüleceksiniz, bilin ki canınız sıkılacak. Ama her şeyden önemlisi bir şeyde rahat edeceksiniz. VICDANINIZ, SOL YANINIZ SIZLAMAYACAK! VE belki de hayatın en güzel şeyini bulacaksınız. HUZURU


Şiir :
Alıntıdır.
Derleme : Özgür ŞAHİN – kendinigelistir.com

18 Yorum

Yorum Yaz - Soru Sor

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir