Gönderen Konu: İntihar!  (Okunma sayısı 7389 defa)

0 Üye ve 2 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı denizkumu

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 1.598
  • Cinsiyet: Bay
  • Günahlarımı taşıyanın adı şeytan değil, Melektir..
İntihar!
« Yanıtla #10 : 05 Şubat 2009, 13:53:37 Prş »
höyttt >:(
Keyfin kalmamışsa susar bu şarkılar
Giyinip boyansan da renkler solar
Sebebin kalmadıysa varolmak ıstırapsa
Yüzünde maskeyle geçer yıllar

Aynayı kırdılar güzel göstermiyor diye
Bölündü parçalar çoğaldılar
Parıltı kalmadıysa yüreğin çarpmıyorsa
Dünyadan ala cehennem mi var
Dünyada hala cehennem mi var

Hayat toz pembe olur sen istersen
Ne ekersen biçersin bu gizemli bağda
Bir yanın karanlık bir yanın aydınlık
Işık bir yerdense şüphen mi var...

Çevrimdışı Breeze

  • K A L B İ M
  • *
  • İleti: 8.670
  • Cinsiyet: Bayan
  • Ders, ders, ders!
İntihar!
« Yanıtla #11 : 05 Şubat 2009, 18:04:05 Prş »
höyt möyt yok dedecik, yaptığın saçmalıktan dolayı sana :dayak

hıh !
özgür(lük)!

Çevrimdışı korayhan

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 4.513
  • Cinsiyet: Bay
İntihar!
« Yanıtla #12 : 05 Şubat 2009, 19:03:50 Prş »
16-17 yaşlarında daha hayatın değerini, hayatın güzelliğini dahi öğrenememiş kişilerin intihar etmeye çalıştıklarını gördüm. Bir çoğunun nedeni basit. Erkek arkadaşı yada kız arkadaşı ile yaşadıkları ayrılıklar, ailesinin görüşmeme istekleri. Hayatın değerini anlamını, bilmeden böyle bir şeye kalkışanlar daha kişiliklerini kazanamadıklarındır. Zaten 3-5 yıl sonrda yaptıklarının yanlış olduğunun farkına varıyorlardır.
Bir çok intihar etmiş kişiler gördüm ve şunu söylemek istiyorum. Hiç bir şey bu kadar kötü görünmez, berbat olmaz...İntihar etmek korkakların işidir, hayattaki mücadeleden kısa yoldan vaz geçen korkakların.
KOYDUĞUM NOKTALARIN ARDINDAN YENİ BİR CÜMLE KURMAYACAĞIM ARTIK...

Çevrimdışı BinLerceHickimse

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 1.094
  • Cinsiyet: Bay
İntihar!
« Yanıtla #13 : 09 Şubat 2009, 20:29:36 Pzt »
Hiçkimseyi hor görmemeli;
düşkün insanları, dilencileri...
Taksimdeki travestiyi, otoban kenarındaki fahişeyi
Yol kenarında hıçkıra hıçkıra ağlayan kızı
Hiç kimseyi!
İntihar edeni bile...

Çünkü bu hayatta hiç birşey nedensiz değildir.
Bu hayatta herşeyin bir nedeni vardır.
Onu oraya, o noktaya getiren bir nedeni vardır mutlaka.
Kimsenin içinde ne yaşadığını bilemezsiniz.
Bu yüzden hor görmeyin.
Bir kimse kötü bir şey yapıyorsa ve eğer onu gerçek anlamda tanımıyorsanız
ona kötü gözle bakmayın, acıyan gözlerle de bakmayın.

Unutmayın, ölecek kişiyi kurtarmaya çalışmak onu öldürmekle aynıdır...
Kalbime bir üflerim
Baloncuk misali yüzlerce kelime uçar içimden
Sana ulaşmadan söner hepsi
Parmakları kırılır tüm düşlerin...
Donup kalır bakışlarım olduğu yerde öylece!

Çevrimdışı heQet

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 1.540
  • Cinsiyet: Bayan
  • herkezin gördüğü mesaj kişisel değildir!
İntihar!
« Yanıtla #14 : 09 Şubat 2009, 21:15:44 Pzt »
Hiçkimseyi hor görmemeli;
düşkün insanları, dilencileri...
Taksimdeki travestiyi, otoban kenarındaki fahişeyi
Yol kenarında hıçkıra hıçkıra ağlayan kızı
Hiç kimseyi!
İntihar edeni bile...

Çünkü bu hayatta hiç birşey nedensiz değildir.
Bu hayatta herşeyin bir nedeni vardır.
Onu oraya, o noktaya getiren bir nedeni vardır mutlaka.
Kimsenin içinde ne yaşadığını bilemezsiniz.
Bu yüzden hor görmeyin.
Bir kimse kötü bir şey yapıyorsa ve eğer onu gerçek anlamda tanımıyorsanız
ona kötü gözle bakmayın, acıyan gözlerle de bakmayın.

Unutmayın, ölecek kişiyi kurtarmaya çalışmak onu öldürmekle aynıdır...


her kelimesine şiddetle katılıyorum...

CaploonBa ®

Çevrimdışı korayhan

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 4.513
  • Cinsiyet: Bay
İntihar!
« Yanıtla #15 : 10 Şubat 2009, 00:54:35 Sal »
Kimse kimseyi hor görmüyor ama hiç bir şey intihar etmeye değmez...
Beş yaşında bir çocuk, diğer oda da bir buçuk yaşında bir bebek, beş yaşındaki çocuk tv seyrediyor, annesi balkonda kendini asarak intihar etmiş, Tv seyrederken balkon kapısı açık ve annesini rahatça görebiliyor...Böyle bir manzarayla karşılaşmayan, canlı olarak yaşamayan biri intiharın ne demek olduğunu bilmez...Hor görmek buysa intihar edeni hor görürüm ve küçümserim ve hatta korkak derim arkadaş...
KOYDUĞUM NOKTALARIN ARDINDAN YENİ BİR CÜMLE KURMAYACAĞIM ARTIK...

Çevrimdışı Breeze

  • K A L B İ M
  • *
  • İleti: 8.670
  • Cinsiyet: Bayan
  • Ders, ders, ders!
İntihar!
« Yanıtla #16 : 10 Şubat 2009, 13:54:03 Sal »
Kimse kimseyi hor görmüyor ama hiç bir şey intihar etmeye değmez...
Beş yaşında bir çocuk, diğer oda da bir buçuk yaşında bir bebek, beş yaşındaki çocuk tv seyrediyor, annesi balkonda kendini asarak intihar etmiş, Tv seyrederken balkon kapısı açık ve annesini rahatça görebiliyor...Böyle bir manzarayla karşılaşmayan, canlı olarak yaşamayan biri intiharın ne demek olduğunu bilmez...Hor görmek buysa intihar edeni hor görürüm ve küçümserim ve hatta korkak derim arkadaş...


kesinlikle katılıyorum !
özgür(lük)!

Çevrimdışı heQet

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 1.540
  • Cinsiyet: Bayan
  • herkezin gördüğü mesaj kişisel değildir!
İntihar!
« Yanıtla #17 : 10 Şubat 2009, 19:01:37 Sal »
düşüncelerin çok güzel.umarım ki sağlıklı bir insansın doğru olanı düşünebildiğine göre sağlıksındır. seni intihar eden yada teşebbüs eden bir insandan ayıran en büyük özellik de bu...
insanın en temel ve vazgeçilmemesi gereken hakkı yaşama hakkıdır.Allah lütfedip bu hakkı bize sunduysa muhakkak ki bizim de onu sürdürmemiz gerekir.evrende herşeyin "neden" li bir döngüsü var.ama biz toplumunda  belli normları var. evet kapı açık içerde iki çocuğu var çocuk onu görüyor "ya bak şu kadının yaptığına" mı demek yoksa  "neden" demek,empati yapmakmı daha doğru olur.bence nedenini sormak ve empati yapmak doğrudur.neden? onu o yola iten ne?(çocuğunu sevmeyen düşünmeyen bir anne yoktur sanırım,varsada yüz karası) neden bir anne çocuklarının gözü önünde öyle bir yola adım atıyor?kendi bu dünyada olmayacak evet ama ya arkasında bıraktıkları?bencilce bile gelebilir yaptığı.gördükleri o çocuğun hafızasından silinmeyecek belkide,belkide tüm hayatını etkileyecek.ama o kadının içindekileri de kimse bilmeyecek.o çocukların hayatı ne kadar önemli ise onlara iyi bir ortam,bir gelecek sağlayacak eğitim verecek olan bir insanın da hayatı okadar önemli.o anne işte bunu göremiyor o anda.kuşkusuzki insan hayatı önemli.çünkü hepimiz zincirin birer halkasıyız(hepimizin hayatında sevdiğimiz insanlar,ailelerimiz,çocuklarımız vs. var)balık baştan kokuyor maalesefki.domino taşı gibi...bir taş yıkıldımı diğerlerinide yıkıyor,yada sendeliyor. biz aynadan bize yansıyanı görebiliyoruz,yada aynanın bize yansıttığını...aynanın arkasını göremiyoruz malesefki...evet acımak da doğru değil kınamakta(lafım senle alakalı değil yanlış anlama genel konuşuyorum).ve ben intiharın sadece bir olaya dayandığını düşünmüyorum.yani mesela biri sevgilisinden ayrıldı,yok işte intihar etti.biz ilk baktığımızda sevgilisinden ayrıldı o yüzden intihar etti diye görebiliyoruz o olayı.ama o insanın aile ortamı,aile düzeni,ruh hali,düşünceleri...dışında yaşadıklarını biliyoruz içinde yaşadıklarınıysa maalesef...aile ortamı nasıl,nasıl büyümüş,sevgi görmüşmü aileden,nasıl yetiştirilmiş bunlar bile çok önemli...aslında kimsenin farkında olmadığı üzüldüğü başka şeyler var ama yıllarca bastırmış.bunların hepsi insanın ruh sağlığını etkileyebiliyor.birike birike sonunda bardak taşıyor...ben psikolog muyum hayır değilim.sadece bunları yaşamış bir insanım. :)
intihar eden insan hangi psikolojiyle intihar ediyor bilemiyoruz.onu hayatından hayatındakilerden vazgeçirecek ne olabilirki,arkasında gözü yaşlı insanlar bırakmasına ne sebep olabilir?ha kişinin kendinin hiç bir suçu yokmu bu ortamı hazırlamaya,bu noktaya kadar gelmeye.kuşkusuz ki vardır.günahsız hatasız değiliz hiç birimiz.ne olursa olsun yapılmammalı evet doğru olan bu...sağlıklı olduğumuz için sağlıklı düşünebiliz...ama o insan o doğruyu göremiyor işte göremediği içinde o yola itiyor...
düşündüklerinden yalnışsın demiyorum.şüphesizki herşey insanlar için.düşmez kalkmaz bir Allah yarın öbür gün o duruma gelmeyeceğimizin bir garantisi yok.bizzat yaşamış bir insan olarak söylüyorum.ben niye düşündüm sadece son yaşadığım olaydan dolayı mı?hayır...içimde biriken yıllarca bastırdığım şeylerin patlamasından.son olayda kdv. si oldu.bir kaç yıl öncesine kadar bende senin söylediklerinin aynısını söylüyordum,hatta kızıyordum...ama Allah bana öyle bir ders verdiki.o duyguyu hissettirdi.neleri düşünerek nasıl bir ruh haliyle intihara kalkışılıyor,intihar eden insanların o an ne hissettiklerini biliyorum artık.artık biri bana bir derdini anlattığında."aman boşver" yada "takma kafana" ile başlamıyorum cümleye."seni ve ne hissettiklerini çok iyi anlıyorum" diye başlıyorum.ağladığında "ağlama, neolur" demiyorum."eğer bu seni rahatlatıyorsa ağla,hatta beraber ağlayalım" diyorum.ve "ne yapabilirim?" i düşünüyorum...
ama şunu çok iyi öğrendim .çok samimi söylüyorum insan kokrtuğu için inithar etmiyor,yani korkak insanın yaptığı bir şey değil.insanın korkmaya bile aklı yetmiyor ki o an.dünyanın başına yıkıldığını,sanki biri sizi kesse umurunuzda olmaz,ev yansa dönüp bakmazsınız,sanki hayatınız orda o an bitti ve devamı olmayacak.sonra bir anda çöreklenen dayanılmaz ve tarifi imkansız bir acı,hatta iblis in yalnış yola girmen için vesvese verdiğini bile hissedebiliyor insan.insanın beyni sanki duruyor o an en fazla bir birkaç  şey düşünmenize yetebiliyor beyniniz.eğer o birkaç şeyden  birisi ailenizse,bir diğeri de siz öldüğünüzde onların ne olacağını gözünüzde canlandırabiliyorsanız ve bir diğeri de öldüğünüzde Allah'ın huzuruna ne ile çıkacağınızı düşünebiliyorsanız.o günahı işlemeyip gerçek hayata geri dönüyorsunuz.domino taşlarını tekrar dizmeye çalışıyorsunuz.bunların içinde tek hissettiğiniz korku Allah korkusu ve ailenizi yıkma korkusu...onun dışında bir kokrkaklık değil.iş korkmaksa ben hayatımda hiç korkmadığım kadar  çok korkuyorum herşeyden...eskiden korktuğum şeylerden bile daha çok korkar oldum,başkalarına çok önemsiz gelen şeylerden bile korkuyorum.ama Allah'a hep aklıma,bana mukayet olması için yalvardım.Allah'a şükür kabul ettiğine de inanıyorum...derdi olmayan,tam anlamıyla mutlu mesut yaşamını sürdüren hiç kimse yoktur herhalde.ama intihar ayrı birşey.yavaş yavaş yol alan birşey.Allah herkezin beden ve ruh sağlığına mukayet olsun.ama intihar etmek korkaklık değil bence.çaresizlik,yıkım belki ama korkaklık değil...


bu ne.çok uzun yazmışım ya.kusura bakmayın :(

CaploonBa ®

Çevrimdışı korayhan

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 4.513
  • Cinsiyet: Bay
İntihar!
« Yanıtla #18 : 11 Şubat 2009, 17:13:24 Çrş »
Olaylara yamlaşımın güzel..Genel olarak korkaklık demesende yazdıklarını bir bütün olarak ele alırsak genelde benimle aynı düşüncelerdesin, tabiki yaklaşımlarımızda farklılık olacaktır..Senin fikirlerin saygı duyuyorum... Bilimsel olarak duyduklarım var intihar konusunda...İnsan beyninde intihar fikri bir yerde saklı ve bunun harekete geçmesi bu düşünceyi ani bir psikolojik rahatsızlıkta aklına getirmen bile yetiyor...İntihar girişiminde bulunan biri ilerleyen bir zamanda olumsuz olarak yaşadıklarından etkilenerek tekrar intihar girişiminde bulunuyor...Yukarıda anlattığım olayda ki anne bu olaydan sekiz yıl önce yani evlenmeden önce yine böyle bir girişimde bulunmuş ve bunda başarısız olmuş...Aradan uzun bir süre geçmesine rağmen yaşadığı olumsuzluklarda tekrar kurtuluşu intihar etmekte buluyor..Çünkü beyindeki intihar fikri harekete geçmiştir..Tabi ki uzman biri değilim ama canlı olarak şahit olduğum ona yakın olay ile karşılaştım ve genelde vardığım kanı mücadeleden kaçma, çıkar yol bulamama...Tabi intihar edenin o anki duygularıda önemli...Bu konuda başarısız olan kişilerle konuştuğumda bana bilmiyorum ve neden böyle bir olaya kalkıştığımın farkında değilim. Bu da demek oluyor ki beyindeki intihar fikri harekete geçti mi kişi ne yaptığını bilmiyor...
Sonuç olarak intihar etme fikrini aklımıza getirmeden, intiharın bir kurtuluş yolu olduğunu düşünmeden yaşamak, hayat ile mücadele etmek en iyisi...
KOYDUĞUM NOKTALARIN ARDINDAN YENİ BİR CÜMLE KURMAYACAĞIM ARTIK...

Çevrimdışı yigitce

  • K A L B İ M
  • *
  • İleti: 4.191
  • Cinsiyet: Bay
    • yüregim sende sakli
İntihar!
« Yanıtla #19 : 12 Şubat 2009, 01:36:46 Prş »
üzgünüm...ama ben hala intiharin,korkaklik vede cözüm bulamama olarak degerlendiriyorum...yukaridaki fikirlere genel itibariyla katiliyorum...
bir seyi unutmayalim...
bizler cümlelerimiz ile insanlari hangi düsüncelerin akintisina biraktigimizi bilelim...
yoksa düsünceler yasamimizi sekillendirir...

intihar deneyimi nasil olur bilmiyorum...
ama sonu ölüm ise HIC olacagina inaniyorum...sonucu degil ise, HIC YERE olacagina inaniyorum...

siz siz olun...
BIRSEY olmak icin caba sarf edin...

saglicakla yasamaniz dilegimle...