Kalbim.GEN.TR - Kalplerin buluştuğu tek adres!

Aşka ve Hayata Dair => Suya yazılmış MEKTUPLAR... => Konuyu başlatan: Cσ∂єx - 02 Mayıs 2005, 12:23:52 Pzt

Başlık: İncitanesi..
Gönderen: Cσ∂єx - 02 Mayıs 2005, 12:23:52 Pzt
İncitanesi..

Hayallerimizi, yüreğimizden geçenleri, yaşayamıyoruz diye düşünür oldum son günlerde ben . Hep bir engel var insanların yaşamlarında mutluluklarını engelleyen. Bu engeller; yarım kalan bir iştir bazen tamamlanması gerekir, bazense sorumluluklardır. Bazen paylaşılamayan duygulardır, bazense nedensizdir, anlamsızdır bu engeller. Ama bir düşün, hayatı hayat yapanda bunlar değil mi? Bunlar değil mi insanı insan yapan. Sadece nefes alıp gülmek midir ki yaşam dediğimiz? Yoksa, acısıyla sevinciyle, karmaşasıyla, dinginliğinle yaşadıklarımız mı? Ya da yüreği sıkan, bunaltan, boğan yaşanmamışlıklar mı? Veya pişmanlıklar mı yaşadıklarımızdan duyduğumuz bize yaşadığımızı hissettiren.

Hiç istiridye kabuğunu açtın mı? Ne ilgisi var deme bana. Hep bir ümit vardır istiridye kabuğu açılırken. Bu sefer dersin, bu sefer bu istiridye kabuğunu açacağım ve içinde bir "inci" olacak. Ama her defasında bir başka istiridye kabuğuna taşınır umutlar. İnsanların yaşadıkları ilişkileri de ben "inci" yi aramaya benzetiyorum. Her attığımız adım, her yaşadığımız şey başlangıçta bir umuttur. Bu sefer, evet kesinlikle bu sefer der dururuz. Ve bazen de hiç ummadığımız bir istiridyenin kabuğunu açtığımızda tüm ihtişamı ile karşımızda durur. Seviniriz, mutlu oluruz, işte aradığımızı bulduk deriz. İşte onca arayış, onca emekten sonra karşımızda duruyordur hayalimiz.
Ancak çoğunlukla kaygan ve aramaktan yorulmuş, uyuşmuş ellerimizde tutamayız o küçücük "inci" tanesini ve kayar gider elimizden, denizin derinliklerine doğru süzülür, baka kalırız ardından boş gözlerle. Neden böyle düşündüğümü bilmiyorum, ama bildiğim bir şey var ki, hiç ummadığım anda bir istiridye kabuğunun içinde buldum ben seni. Ve biliyorum ki kayıp gitmene mani olamayacağım bir gün ellerimden. Doğal olanı da, doğru olanı da bu belki. Ama şu anda o inci tanesi ellerimde ve ben tüm ihtişamıyla seyrediyorum elimdekini. Ve mutluyum.......

Neden böyle düşündüğümü bilmiyorum dedim ama, galiba bu gün okuduklarım etkili oldu buna ve beni farklı bir boyuta taşıdı o yazılanlar...

"Şimdi artık biliyorum ki, bütün yaşantımız boyunca ancak bir/birkaç kişiye böyle bir hak tanırız. Onu şımartır, yüz verir, alttan alır ve hatta ona teslim bile oluruz. O da bunu, zaten taa en başından bilmektedir. Eğer çok şanslı değilseniz, karşınızdaki şımarır, ipin ucunu kaçırır, bin pişman olur, incinir, düş kırıklıklarıyla yaralanır ve acı çekersiniz sonunda. Bazen, çok ender de olsa şanslısınızdır ve bir mucize yaşarsınız. Çünkü, karşınıza dilinize akraba biri çıkmıştır. (Tanrım mucizeleri ne çok seviyoruz böyle!) O sırada kaç yaşında olduğunuzun kesinlikle hiç önemi yoktur. (Hayır yoktur!) Ve ben şanslıydım!"

Geriye dönüp baktım yaşadıklarım içinde ben hiç kimseyi şımartamadım, alttan da almayı bir türlü beceremedim. Hep burnumun dikine gittim. Bir hünermiş gibi bu. Bazen daha da kötüsü, hak edenlere dahi hak ettikleri özeni gösteremedim. Olsun bir gün onu da öğrenirim de belki mezarımda gelincikler açar o zaman...
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: Gamzelim - 02 Mayıs 2005, 22:21:26 Pzt
ellerine saglik, begendim..  :wink:
Başlık: :)
Gönderen: **zErdA** - 02 Mayıs 2005, 23:06:50 Pzt
Diyecek tek kelime yok..

Harika :)


YOK dedim yine söyledim  :lol:
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: amannebileyimya - 18 Temmuz 2007, 23:23:06 Çrş



             öğrenecek şeyler asla bitmez..üstelik bir halt öğrenmeden ölmek de mümkün  :)..veya öğrendiklerini uygulayamadan..fazla da canımızı sıkmamak lazım yine de belki..zira geri dönmek mümkün olsa hata yapmazdık diye bir şey yok  ::)..farklı hatalar yapardık muhtemelen

             teşekkürler
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: Cσ∂єx - 06 Ağustos 2007, 02:14:56 Pzt
Vaaay be!
Bu yazıyı kim üste çekmişse teşekkürler.
O günler geldi birden aklıma...
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: Gamzelim - 06 Ağustos 2007, 22:01:39 Pzt
Alıntı
Neden böyle düşündüğümü bilmiyorum, ama bildiğim bir şey var ki, hiç ummadığım anda bir istiridye kabuğunun içinde buldum ben seni.


Ne güzel yazmissin canIm...  :'(

off offf... Tekrar yüregine saglik Özgür'üm...
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: sindy - 06 Ağustos 2007, 22:11:27 Pzt
cok severim bole yazilari,neye ragmen umud ve xeyalledeki mucizeleri.Codex hayatinizdaki hayallerinizdeki gzel mucuzellerin geceklesmesi dileyimle tesekkuler.
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: Gamzelim - 07 Ağustos 2007, 08:43:33 Sal
Codex hayatinizdaki hayallerinizdeki gzel mucuzellerin geceklesmesi dileyimle tesekkuler.

Bende 'amin' demek istiyorum sindy'cim :)
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: Jazira - 15 Ağustos 2007, 21:46:39 Çrş
Başka söze ne hacet
Soylenmesı gerkenlerın hepsi söylenmış Tşkler özgur
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: Zynep - 18 Nisan 2008, 21:26:28 Cum
Şiir yazdırır mı bu yazı?
Yazdırır... :)
Teşekkürler.
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: alagul - 20 Nisan 2008, 16:13:43 Paz
Geriye dönüp baktım yaşadıklarım içinde ben hiç kimseyi şımartamadım, alttan da almayı bir türlü beceremedim. Hep burnumun dikine gittim. Bir hünermiş gibi bu. Bazen daha da kötüsü, hak edenlere dahi hak ettikleri özeni gösteremedim. Olsun bir gün onu da öğrenirim de belki mezarımda gelincikler açar o zaman...
 
 
harıka tek kelımeyle ellerine sağlık
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: yigitce - 20 Nisan 2008, 20:10:27 Paz
yeni okudum ama cok begendim...
tesekkürler...
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: lover - 23 Nisan 2008, 01:58:11 Çrş
Ancak çoğunlukla kaygan ve aramaktan yorulmuş, uyuşmuş ellerimizde tutamayız o küçücük "inci" tanesini ve kayar gider elimizden, denizin derinliklerine doğru süzülür, baka kalırız ardından boş gözlerle.

tesekkurler
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: morkelebek - 10 Ağustos 2008, 01:24:10 Paz
Hiç istiridye kabuğunu açtın mı? Ne ilgisi var deme bana.
Hep bir ümit vardır istiridye kabuğu açılırken.
Bu sefer dersin, bu sefer bu istiridye kabuğunu açacağım ve içinde bir "inci" olacak.
Ama her defasında bir başka istiridye kabuğuna taşınır umutlar.
İnsanların yaşadıkları ilişkileri de ben "inci" yi aramaya benzetiyorum.
Her attığımız adım, her yaşadığımız şey başlangıçta bir umuttur.
Bu sefer, evet kesinlikle bu sefer der dururuz.
Ve bazen de hiç ummadığımız bir istiridyenin kabuğunu açtığımızda tüm ihtişamı ile karşımızda durur.
Seviniriz, mutlu oluruz, işte aradığımızı bulduk deriz.
İşte onca arayış, onca emekten sonra karşımızda duruyordur hayalimiz.

Bu yazıyı geç farketmiş olsamda şuan okumak çok güzeldi.
Teşekkürler Sevgili Özgür  ;)
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: esef24 - 10 Mayıs 2010, 18:03:12 Pzt
 çok güzeldi
Başlık: İncitanesi..
Gönderen: esef24 - 11 Mayıs 2010, 15:19:55 Sal
çok güzel bir paylaşımdı:)