Gönderen Konu: Gökyüzü...  (Okunma sayısı 1807 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Flamingo

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 1.675
  • Cinsiyet: Bayan
  • Her şeye rağmen.
Gökyüzü...
« : 19 Ekim 2009, 17:50:42 Pzt »
                            GÖKYÜZÜ...

Dün gece bir gökyüzü çizdim!
Tüm yaşamımı oraya sığdırdım... Benim olan, hayatımdan gelip geçen her şeyin resmini çizdim oraya. Her şeyin bir izi var  bende...
Kimi koskoca bir yıldız oldu,
Kimi bir gezegen,
Kimi rüzgar oldu...
Kimi güneş oldu, hem yaktı, hem yaşattı...
Kimi en yukarılarda durdu, kimi başucumdaydı...
Ama gökyüzü, benim gökyüzümdü! Gökkuşağının binbir rengiyle donattım onu...
Gecelerimde, karanlığa büründürdüm...
Güneş açtırdım ardından, dört mevsimi de yaşattım...
En beyaz bulutları çizdim oraya!
En parlak yıldızı çizdim!
En koyu geceyi çizdim...

Dün gece bir gökyüzü çizdim!
Her mevsimime hayat verdim gökyüzümde...
Her şekle bir değer kattım...
Anlamı olmayan hiçbir şey çizmedim oraya. Dikkatli baksaydınız dün gece gökyüzüne, her yıldızın daha çok parladığını,karanlığın nasıl koyulaştığını, ve her geçen dakika, yeni bir yıldız eklediğimi görürdünüz!

Karanlığım koyulaştıkça, yıldızlarım daha çok ışık yaydı...
Tıpkı bir karabasanın içine düştüğümde,umutlarımın parladığı gibi...
Hepsi varlıklarını haykırdılar bana...
'Biz senin koyu gecenin, ışık saçan yıldızlarıyız, demek ki bir ışık kaynağımız, bir Güneş'imiz var..'
Haykırdılar, kopkoyu hüznüme...
Ben de kalktım yatağımdan... Gökyüzüne, o sevdiğim güzel bulutlardan birine bir merdiven dayadım. Tırmandım sonra, tek tek işledim, tüm yıldızlarımı... Hepsi karanlığın uç noktalarında bir yerleri aydınlattılar.. Küçüklülerine aldırmadan, alabildiğince ışık yaydılar...
Ve bölündü karanlığım... Yavaş yavaş Güneş'i doğurdum ufuklardan... Bu kez de merdivenimi Güneş'e yakın gezegenlerden birine götürdüm... Ve her bir fırça darbesiyle renklendi gökyüzü, tek tek işledim tüm renkleri... Ulaşamayacağım bir tek nokta bile yoktu orada...  En sevdiğim mavilerle donattım, bulutlarımı yerleştirdim...
Yalnızca renklerimle değil, kelimelerimle de boyadım onu...
Sevginin tüm dillerini işledim. Acıyı bulutlara yükledim, siyahın koyusuna hapsettim. Mutluluğu rüzgara emanet ettim, eserken geçtiği yerlere götürdü beraberinde...
Ama en çok mavi'yi çizdim! Ve yaşamımı çizdim, tüm sonsuzluk boyunca... Belki düşlerim sonsuzlukta kayboldu. Ama göz yaşlarımı kaybeden de yine aynı sonsuzluk değil miydi?..
Bunları düşünerek, bastıran karanlığa bir yıldız daha ekledim...
Yıldıza baktığımda ışığı gözlerimi kamaştırdı...
Bu yıldız, Güneş'in bir artığı, onun varlığının bir kanıtı, diye düşündüm...
Kainatın diğer tarafında bir Güneş var, bu kopkoyu karanlık aldatmamalı kimseyi...
Son fırça darbesini de siyah bir buluta vurdum... Rengini açtım...
Karanlığına hapsettiği hüznü yerlere döktüm!...
 
Eğer dikkatli baksaydınız, görürdünüz…
Dün gece bir gökyüzü çizdim!

~Serap~
Gün gelir, devran döner...