kalbimin hikâyesi

[spestnaz]

önce sepsert bi nedeen, sonra çarparak gelen KALBİM! uyku tutmuyor beni geceleri buradan başka gidecek yerim yok, öyle bir şans tanımadım nefsime. . bırakamazdım, yatakda dönüp durmakla geçen bikaç gün. . kalbimde kendine gelmek istiyordu. . o yüzden bana sinirlenerek çarpıyordu. onu kıramadım, kalbimi kıramadım, başkalarının yapdığını ben yapamadım, yapamazdım. eskitemezdim onu. terkedemezdim yalnızlığa. çünkü biliyorum onun benim gibi yalnızlıkdan zevk alamayacağını. . o pişman olur doğduğuna, utanır kendinden, usanır sarılamamakdan başka kalblere. esen meltem aldı kalbimi, kopan fırtına kıpırdatamadı. koşarak çalınamadı o, yavaşca yürünmesini istedi uğrunda. ama yürürken çaldılar onu, yürürken. . en son gözgöze geldiğimizde çığlıklar gördüm gözbebeğinde, hiçbi'şey yapamadım. peşinden bile gidemedim. sanada söyleyemedim, onada söyleyemedim çalındığını. . o kadar masumduki bende o kadar günahkâr, kendi hatası olmadığını söyleyemedim. . gözlerimi kaçırdım hemencecik, çekdim aldım acımasızca acımasız kılarak kendimi. beceremedim yinede, ne sana söyleyebildim ne ona. . ne onu duyabildim bi'daha, ne seni. . ne bir iz nede başka bi'şey. . ne ben seni gördüm, nede sen onu. yavaş yavaş uyuşdu heryerim artık utanamadım. . önce gözlerim. . çekemedim hayalinden onları çünkü onlarda benden gitdiler. . sonra dudaklarım.  .alıkoyamadım sana seslenmelerinden çünkü benden kopdular. . sonra yavaş yavaş herşeyim. . ayrıldılar benden sana doğru yola çıkdılar herşeyim, seni bulmak sana ulaşmak için. çok yaklaşdılar ama bulamadılar çünkü sen halâ bendeydin. evet, seni ben çaldım. ben çaldım, çünkü başkasına yâr olmana izin veremem. .

[hayalhane]

paylaşım için teşekküreler