Gönderen Konu: Sen Dudaklarını İncelerken, Ben Sokağında Ölüyordum - Deliduss (26-03-2006)  (Okunma sayısı 1474 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Birsam

  • Artık sende "biz" densin..
  • *
  • İleti: 1.567
  • Cinsiyet: Bay
  • The Green Beret in Kosovo
    • Hepsii Life
     Sen Dudaklarını İncelerken, Ben Sokağında Ölüyordum

     Binalar yükseldi,geceler kısalıyor yanan ampuller yüzünden.Sen hala bir pencere kenarında elinde sigara ,yüzün aynana dönük dudaklarını inceliyorsun.Görüyorsun gözlerini ,düşen bakışlarında.Beynin dilsizleşiyor. Harika olduğunu düşünüyorsun.

     Bense bir pervanenin dönüşünü izliyorum.Tenine bıraktığın gözyaşlarını anımsıyorum ansızın.Sana savunmasız kaldığım günleri düşünüyorum.İsteklerin karsılıksız kalınca ,değişik bir hal alırdı kaşların.Duygusal bir intikama hazırlanıyordu sanki, acımasız bakışların.Dönüyorum bir pervane gölgesinde deli gibi.Beceriksiz olduğumu düşünüyorum.

     Sokakta bir gün ışıyor pencerenle paralel.Duygusal bir rahatlama alıyor içini.Belki de söylemek istediklerinle yatıyorsun.Korkuların koynunda kalıyor geceleri.Gündüzü umutlarına hediye ediyorsun.Bardaktan suları rahatça taşırıyorsun.Su veriyorsun çiçeklerime.Aldığın benliği büyütüyorsun.Sana muhtaç olmam ve karşında ezilme güdüleriminin ruhunu okşadığını algılıyorsun.Vazgeçilmez olduğunu düşünüyorsun.

     Bense bir su gibi dönüşüm sağlıyorum benliğime.Katılaşıyorum.Buz kesiliyor bedenim bir ceket içerisinde.Ne kadar uykusuz kaldığımı hatırlamıyorum bile.Ellerimi uzatıyorum bir sigara paketine.Beni unuttuğunu düşünüyorum sabah sabah.Külleri düşüyor üzerime yanan yıldızların.Hersey kirleniyor.Çirkinleşiyor...Kaprislerine dayanamayan ama bir o kadar da sevgine muhtaç bir beyin çıldırıyor.Gözyaşlarımla yıkıyorum yüzümü.Dudağımda acı bir sigara tadı ve tuzlu bir ıslaklık.Aciz biri olduğumu düşünüyorum...

     Gercekten yükseliyordu binalar.Ve pencerene düşen gece lambaları sabahın öncüsünde bir ay ışığı kıvamı yaratıyordu.Elinde bir sigara,yüzün aynaya dönük dudaklarını inceliyordun.Bakmaya korkuyordun dışarı.Korkularınla uyuyordun.Kapını çalsam, biliyorum almayacaksın koynuna.Oysa bir duvar kadar yakın sana dokunabilmem.Hasta ruhumla senin bedeninde iyileşmem.

     Çok korkaktın en az benim beceriksizliğim kadar.Kalbin kendinle savaşıyordu.Benliğini bir geceye bırakıp korkularınla sevişiyordun.Ve sen hep sahte ışıkları bir dolunay sanıyordun...

     Bense gerçekleri abartıyor,hastalıklı ruhumu incitiyordum.

Her yanlışımda hatalarımı kazanıyordum.
Sana karşı yanılıyor, bir de bunun için yıpranıyordum.
Evet ben hastaydım.
Sense korkak bir doktordun.
Harika beyninde ,komadaydım.
Haberin yokken sokağında ölüyordum...

Deliduss

Teşekkürler
Kalbim.Gen.Tr Yönetimi
Determined to keep the peace. Turkish troops in KFOR.