Gönderen Konu: Gece [13 Kasım 2006]  (Okunma sayısı 1539 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Cσ∂єx

  • Site Sahibi
  • *
  • İleti: 7.083
  • Cinsiyet: Bay
  • Sus(muş)!...
    • Kalbim
Gece [13 Kasım 2006]
« : 13 Kasım 2006, 00:10:06 Pzt »
Gece karanlık...

Gece sessiz..

Gece yalnız...

Gece ürkek sensizliğinde...

Yıldızsız bu gece sabahı sensizliğe uyanacağı için...

Korkuyor gece gününün güneşsiz kalacağını bildiği için...

Susmak istemiyor artık ıssız sokaklarında olup bitenlere...

Haykırmak istiyor..Hıçkırıklara boğularak anlatmak istiyor...

her gün nelere şahitlik ettiğini, karanlık ve bir zamanlar yıldızlarını barındırdığı bedenindeki...

Konuşmak istiyor...

Sana "gel" diyebilmek istiyor...

Diyemiyor gece...

Uyumak istiyor ama kapanmıyor gözleri sensizliğe...

Kızıyor.. Sinirleniyor bu denli yalnızken onu kimsenin duymayışına ama yine dönüp baktığında yok gecenin kimsesi...

Kapıyor gözlerini herşeyi unutmaya çalışarak....

Başka geceler geliyor bu defa aklına...

Başka gecelere doğan Güneş'i geliyor...

İçi içini kemiriyor...

Zaman geçiyor...

Kovuyor gece ruhundan herkesi...

Var olupta olmayan herkesi..

Bütün hırçınlığıyla boşaltıyor sessizliğiyle doldurduğu hüzünlü caddeleri...

sarıp sarmaladığı hüzünlü sokaklardaki titrek ışıkları boşaltıyor gece...

Unutuyor varlığını.......

Gidemiyor başka günlere...Alamıyor başka aydınlıkları dünyasına çünkü onun Güneş'i "Tek..."

Düşünüyor acaba bu dünyadan varlığımın silinmesi için "kıyamet mi kopmalı"... diye ....

Ama kıyamet çoktan kopmuş ki ruhunda adını koyamamış o bu yıkılışın....

Koyamamış adını gitmelerin....

Koyamamış adını böylesine bir karanlığın....

Gözyaşlarına boğulmuş sahipsizliğinde....

Gece yine yorgun....

Gece yine uzak....

Gece yine çaresiz.....

06-11-2006

01:06



Gece karanlık...

Gece sessiz..

Gece yalnız...

Gece ürkek sensizliğinde...

Yıldızsız bu gece sabahı sensizliğe uyanacağı için...

Korkuyor gece gününün güneşsiz kalacağını bildiği için...

Susmak istemiyor artık ıssız sokaklarında olup bitenlere...

Haykırmak istiyor..Hıçkırıklara boğularak anlatmak istiyor...

her gün nelere şahitlik ettiğini, karanlık ve bir zamanlar yıldızlarını barındırdığı bedenindeki...

Konuşmak istiyor...

Sana "gel" diyebilmek istiyor...

Diyemiyor gece...

Uyumak istiyor ama kapanmıyor gözleri sensizliğe...

Kızıyor.. Sinirleniyor bu denli yalnızken onu kimsenin duymayışına ama yine dönüp baktığında yok gecenin kimsesi...

Kapıyor gözlerini herşeyi unutmaya çalışarak....

Başka geceler geliyor bu defa aklına...

Başka gecelere doğan Güneş'i geliyor...

İçi içini kemiriyor...

Zaman geçiyor...

Kovuyor gece ruhundan herkesi...

Var olupta olmayan herkesi..

Bütün hırçınlığıyla boşaltıyor sessizliğiyle doldurduğu hüzünlü caddeleri...

sarıp sarmaladığı hüzünlü sokaklardaki titrek ışıkları boşaltıyor gece...

Unutuyor varlığını.......

Gidemiyor başka günlere...Alamıyor başka aydınlıkları dünyasına çünkü onun Güneş'i "Tek..."

Düşünüyor acaba bu dünyadan varlığımın silinmesi için "kıyamet mi kopmalı"... diye ....

Ama kıyamet çoktan kopmuş ki ruhunda adını koyamamış o bu yıkılışın....

Koyamamış adını gitmelerin....

Koyamamış adını böylesine bir karanlığın....

Gözyaşlarına boğulmuş sahipsizliğinde....

Gece yine yorgun....

Gece yine uzak....

Gece yine çaresiz.....

06-11-2006

01:06

OceanSGirL'e teşekkürlerimizi sunuyoruz.
Kalbim.GEN.TR Yönetimi
Özgür'lük! Daha iyi anlıyorum artık seni :)

İsyan etme gökyüzü, benim kadar ağlayamazsın.